به گزارش سانتیا فوتبال و به نقل از فارس، ال كلاسيكو دربي اسپانيايي يا ال دربي كلاسيكو انگليسي يك بار ديگر ساعت 00:30 دقيقه بامداد يكشنبه در پايتخت غير اروپايي ترين كشور اروپا و در ورزشگاه سانتياگوبرنابئو كليد ميخورد و ميليونها بيننده عاشق فوتبال را مقابل جعبه جادويي جادو ميكند.
باز هم همان مستطيل سبز و هيجانات قبل و بعد اين بازي بزرگ و تقابل دو تاريخ كاملا متفاوت بين هواداراني كه هر كدام ميكوشند با اشاره به نتايج كسب شده قبلي وجهه بهتري براي جبهه خود دست و پا كنند.
در فرهنگ آمريكاي جنوبي "ال كلاسيكو " به مسابقه فوتبالي گفته ميشود كه ميان دو حريف قديمي و ريشهدار برگزار شده و هر يك نماينده ملتي يا فرهنگي مجزا است.
اف.سي مادريد و اف.سي بارسلونا آغازگر اين جدال تاريخي بودند و تا امروز تنها تفاوت ايجاد شده در اين ميان پيشوند رئال (رويال انگليسي به نشانه احترام به خانواده پادشاهي اسپانيا) قبل از نام مادريد بوده است اما بارسا حتي به اين تحول نيمه جزئي هم تن نداده و از ابتداي تولد خويش مردمي بوده و مردمي خواهد ماند.
مسابقه فوتبال ميان دو شهر بزرگ اسپانيا به نامهاي مادريد و بارسلونا برگزار ميشود كه بيشترين موفقيت را در عرصه فوتبال اسپانيا و اروپا داشتهاند.
اين جدال تاريخي در توصيفي متفاوت از آنچه كه ميشود در روزنامههاي غير اسپانيايي مشاهده كرد، به جدال مليگرايان اسپانيا و پيروان مكتب كاتالانيسم اشاره دارد.
جايي كه با وجود تبديل جهان به دهكده كوچك جهاني و پاك شدن آخرين ردپاي سيمخاردارهاي مرزي در اروپاي سبز، هنوز هم بوي خونهاي ريخته شده توسط جوخه جنايت ژنرال فرانكو به مشام ميرسد.
آنها اصرار دارند تا هميشه تاريخ صداي رگبار ويران كننده ارتش ديكتاتوري فرانكو را در ورودي نيوكمپ بشنوند و از كودكانشان نيز بخواهند تا چنين حقايقي را به نسلهاي بعد از خود نيز منتقل كنند و فوتبال درست يا غلط، شوخي يا جدي، رسمي يا غير رسمي، بهترين بهانه براي شنيدن اين صداها است.
در اين ميان تلاش روزنامه نگاران قديمي اسپانيا براي چنگ زدن به دامن تاريخ تا حدودي خندهدار است چرا كه نميشود در فضاي دهم آوريل سال 2010 ميلادي، ميان سيمان تازه رنگ شده برنابئو، استاديوم مجهز تحت قرارداد با ناسا، سقف الكترونيكي سانتياگو و سيستم هوشمند بليت فروشي مادريد حرف از خون قربانيان حادثه 1898 زد يا از جدايي كاتالونيا نوشت.
انگار همه چيز فشرده و آماده است تا هر تماشاگري در بدو ورود به برنابئو قرص هيجانش را با يك ليون آب خنك مصرف كرده و آرام و بي هدف نظارهگر يك بازي ورزشي ساده و معمولي باشد اما نه اينجا هنوز هم سانتياگو برنابئو است و مردم هرگز فراموش نكردهاند كه سربازان ملكه در پوشش قوهاي سپيدي، هر سال دو بار براي وليعهد خود خبر خوش به ارمغان ميآورند.
در آن سوي ميدان نيز مردان كاتالونيا مصممتر از قبل براي كسب هر 3 امتياز آمدهاند.
شك نكنيد شاگردان گوارديولا در ال كلاسيكو دربي، خود را نماينده قربانيان حادثه تلخ جنايت نيوكمپ ميدانند و پويول پيش از بازي براي جواناني چون مسي، كركيچ و بوسكتس از حماسه بارسلونا در حفظ استقلال كاتالونيا ميگويد و آنها را براي حضوري سراسر احساسي در برنابئو آماده ميكند.
بارسا ديدار رفت را با يك گل به سود خود خاتمه داده و حالا رئال در زمين خود به دنبال جبران است.
باز هم همان مستطيل سبز و هيجانات قبل و بعد اين بازي بزرگ و تقابل دو تاريخ كاملا متفاوت بين هواداراني كه هر كدام ميكوشند با اشاره به نتايج كسب شده قبلي وجهه بهتري براي جبهه خود دست و پا كنند.
در فرهنگ آمريكاي جنوبي "ال كلاسيكو " به مسابقه فوتبالي گفته ميشود كه ميان دو حريف قديمي و ريشهدار برگزار شده و هر يك نماينده ملتي يا فرهنگي مجزا است.
اف.سي مادريد و اف.سي بارسلونا آغازگر اين جدال تاريخي بودند و تا امروز تنها تفاوت ايجاد شده در اين ميان پيشوند رئال (رويال انگليسي به نشانه احترام به خانواده پادشاهي اسپانيا) قبل از نام مادريد بوده است اما بارسا حتي به اين تحول نيمه جزئي هم تن نداده و از ابتداي تولد خويش مردمي بوده و مردمي خواهد ماند.
مسابقه فوتبال ميان دو شهر بزرگ اسپانيا به نامهاي مادريد و بارسلونا برگزار ميشود كه بيشترين موفقيت را در عرصه فوتبال اسپانيا و اروپا داشتهاند.
اين جدال تاريخي در توصيفي متفاوت از آنچه كه ميشود در روزنامههاي غير اسپانيايي مشاهده كرد، به جدال مليگرايان اسپانيا و پيروان مكتب كاتالانيسم اشاره دارد.
جايي كه با وجود تبديل جهان به دهكده كوچك جهاني و پاك شدن آخرين ردپاي سيمخاردارهاي مرزي در اروپاي سبز، هنوز هم بوي خونهاي ريخته شده توسط جوخه جنايت ژنرال فرانكو به مشام ميرسد.
آنها اصرار دارند تا هميشه تاريخ صداي رگبار ويران كننده ارتش ديكتاتوري فرانكو را در ورودي نيوكمپ بشنوند و از كودكانشان نيز بخواهند تا چنين حقايقي را به نسلهاي بعد از خود نيز منتقل كنند و فوتبال درست يا غلط، شوخي يا جدي، رسمي يا غير رسمي، بهترين بهانه براي شنيدن اين صداها است.
در اين ميان تلاش روزنامه نگاران قديمي اسپانيا براي چنگ زدن به دامن تاريخ تا حدودي خندهدار است چرا كه نميشود در فضاي دهم آوريل سال 2010 ميلادي، ميان سيمان تازه رنگ شده برنابئو، استاديوم مجهز تحت قرارداد با ناسا، سقف الكترونيكي سانتياگو و سيستم هوشمند بليت فروشي مادريد حرف از خون قربانيان حادثه 1898 زد يا از جدايي كاتالونيا نوشت.
انگار همه چيز فشرده و آماده است تا هر تماشاگري در بدو ورود به برنابئو قرص هيجانش را با يك ليون آب خنك مصرف كرده و آرام و بي هدف نظارهگر يك بازي ورزشي ساده و معمولي باشد اما نه اينجا هنوز هم سانتياگو برنابئو است و مردم هرگز فراموش نكردهاند كه سربازان ملكه در پوشش قوهاي سپيدي، هر سال دو بار براي وليعهد خود خبر خوش به ارمغان ميآورند.
در آن سوي ميدان نيز مردان كاتالونيا مصممتر از قبل براي كسب هر 3 امتياز آمدهاند.
شك نكنيد شاگردان گوارديولا در ال كلاسيكو دربي، خود را نماينده قربانيان حادثه تلخ جنايت نيوكمپ ميدانند و پويول پيش از بازي براي جواناني چون مسي، كركيچ و بوسكتس از حماسه بارسلونا در حفظ استقلال كاتالونيا ميگويد و آنها را براي حضوري سراسر احساسي در برنابئو آماده ميكند.
بارسا ديدار رفت را با يك گل به سود خود خاتمه داده و حالا رئال در زمين خود به دنبال جبران است.
